2004 Raid Laponie
De tiende Raid laponie - Rotterdam - Helsinki - Noordkaap - Rotterdam. Raid Laponie, Tocht door Lapland. Een toch door het prachtige landschap van Lapland in de winter per Citroen 2cv, met als doel de Noordkaap. Raid Laponie werd georganiseerd door de Finse 2cv Club. Eens in de paar jaar werd een toch gereden met verschillende doelen. 2004 zou de aller laatste Raid Laponie worden. Na 20 jaar vonden ze het welletjes. De 2004 editie beloofde een prachtige te worden met temperaturen van ver onder de -38 graden, sneeuwstormen en ingesneeuwd zitten op de Nordkapp zelf. Met als klap op de vuurpijl, het Noorderlicht.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zondag 15 feb 2004 (' ) Temp -3C
Bjorn: Vanochtend hebben we lekker uitgeslapen. De raid is officieel afgelopen en de meeste mensen maken zich klaar om weer naar huis te gaan. Gisterenavond hebben we nog een hele tijd zitten napraten over allerlei dingen die we hebben meegemaakt en het is natuurlijk weer gezellig geworden. Vandaag gaan we naar een ICE-weg. Dit is een weg over de zee naar een eiland. Helemaal geweldig!! Slippen, scheuren super... we zijn net kleine kinderen. Wederom sta ik verbaast over de kwaliteit van de spijkerbanden! We blijven redelijk grip houden op puur ijs! Goed Frank jij ook even rijden. FRank die denkt volgens mij dat die spijkerbanden heilig zijn. Hij zet het op een scheuren en.... ja hoor. De auto helemaal dwars en vervolgens met iets van 30 km de sneeuwmuur in. Dat remt heel snel. Ik helemaal in een scheur!! hahaha. Goed dat wordt dus wel uitgraven... Met vereende krachten weten we de auto weer op de ijsweg te krijgen. Ik neem het stuur weer over en ga weer slippend verder... Echt super stoer!!

Na deze slipcursus is het tijd om het sneeuwkasteel te bezoeken. Best leuk om te zien. Allerlei ijssculpturen staan er opgesteld en het is inderdaad een kasteel van sneeuw. Je moet de fotos ervan maar bekijken om een indruk te krijgen. Als we eruit kopen worden we weer getracteerd om een fenomenaal uitzicht!! Wow...

Vanavond tijdens de rit vonden drie Elanden het nodig om voor de auto te gaan lopen. Gelukkig wordt dit op tijd gezien door Marcel en er klinkt een schreeuw over de Bakkie: ELAND! Dat is trouwens we een heel ander dier dan een Remdier. De Remdieren zijn een soort koeien van Lapland waar de Elanden een veel minder voorkomend groter hert soort is. Beide smaken trouwens uitstekend!! Nu een biertje en zo misschien nog even sprieten...

Frank: De plannen van het reisschema is veranderd. De Raid Laponie is officieel ten einde en kunnen onze weg terug naar huis aanvangen. We hebben besloten om niet via Finland te rijden maar via Zweden. Dit vanwege dat de Raid gepland was van plaats tot plaats en redelijk op tijd stonden. Nu hebben we nog 1 week om terug te rijden en om nog meer te genieten van alle mooie schoonheden dat Scandinavie te bieden heeft gaan we rustig aan verder. Finland hebben we al doorkruist maar Zweden nog niet, daar deze op bijna alle verlanglijstjes staat gaan wij genieten van Zweden. We zitten nu in een Hostel (soort Jeugdherberg) en ook daar hebben ze weer geen internet. helaas dus zo maar eens een GSM lenen om de site te uploaden. Wat was er vandaag allemaal gebeurt. Beetje de toerist uitgehangen meer niet. Eerst de nacht uiterraad wat heerlijk was. Wat slaap je lekker in Scandinavie. Erwin en Ton (Groningen) sliepen bij mij, of ik bij hun, op de kamer en ze gingen naar mijn idee best vroeg weg. Ik heb er niks van gemerkt zo stil waren ze, of ik sliep weer eens zo diep en vast. Wakker geschrokken en er direct uitgegaan om te ntbijten. Weer die lekkere Havermoutpap maar dit keer ook flensjes die je zelf moet maken. Dus wat heb ik gedaan? precies, flensjes gemaakt. Op de gebruiksaanwijzing die voor mij gemaakt was stond duidelijk vermeld dat je de plaat in moest vetten een kwak beslag erop gooien en dan koffie pakken. Koffie pakken? het stond er echt op! dus ook maar een bakkie gepakt en even gewacht (de reden van het koffie pakken) dat de pannenkoek klaar was. Heerlijk zo wakker worden. Tijdens het ontbijt met andere lekkere dingen langzaam aan afscheid genomen van de Raiders die huiswaards gingen. Toen we klaar waren nog even de organisatie bedankt voor alles wat ze gedaan hebben en dat hun deze onvergetelijke Raid Laponie zo goed voor ons hebben georganiseerd. De weg naar huis kan beginnen. Op naar het noorden via de IJsweg over de zee naar een eiland. Geweldig rijden. Je rijd op de zee!!!! en dan nog krijg ik het vorelkaar om de auto best diep in de sneeuw te parkeren. Doe dat maar eens na. Je Eend op de zee in een sneeuwmuur rijden. Denk niet dat me dat nog een keer lukt, maar doe het graag nog een keer ;-) Nadat we de auto uitgegraven hebben zijn we weer verder gegaan op naar het Sneeuwhotel of Ice Hotel van Kemi. Ook daar kennen ze de WoodenShoe niet. Lache. Best koud zo'n hotelletje. Maar een heerlijke verwarmde chocolade melk doet wonderen. Op naar onze eindbestemming. De tijd gaat weer snel en tegen vieren was het alweer geheel donker. De magen begonen te knorren en de moeheid/loomheid deed ook zijn intrede. Tijd om te stoppen om een hapje te eten. Tevallig op het nordelijkste puntje van die golf of zee. Grappig!! doorgereden naar Pitea waar we nu in het Hostel genieten van een Biertje met een lekkere CD (WithinTemptation) de site bij tikken. Wat zal ik weer vanavond slapen als een roos.... weltrusten!!!

Jeroen: Hallo, al weer even geleden dat ik wat op dit geval heb gemmeld maar bij deze weer eens een bericht. Inmiddels als SUPERFIN door het leven gaand zitten we nu weer in Zweden met in gedachten de afgelopen paar dagen terughalend. Bijna ingesneeuwd op de Noordkaap, en maar net op tijd van dit geweldige eiland af gekomen. De afgelopen twee dagen hebben we het noorderlicht in allerlij prachtige vormen en kleuren gezien, we zijn officieel Superfin geworden, We hebben elanden gezien en rendieren, fantastische vergezichten en besneeuwde bossen gezien, Fransen en Frank en Bjorn uit de sneeuw gegraven, en vandaag weer zoiets fantastisch: over de kaspische zee gereden waar een weg door de sneeuw over het ijs was gebaand. Wie kan er nou zeggen dat hij of zij op het midden van een zee een waarschuwingsbord voor hobbels (bevroren golven) is tegengekomen. Het is wat mij betreft nu wel weer even wennen aan de wat meer bewoonde wereld en de hoge temperaturen (-0.4 en zelfs even boven nul in de zon). Morgen weer verder het binnenland van Zweden in en hopelijk wat minder civilisatie en lagere temperaturen. Hier bij laat ik het nu even en ga alle indrukken even wat laten bezinken om het jullie allemaal uitgebreid te kunnen vertellen als we terug zijn. Maar eerst nog even een paar dagen nieuwe indrukken opdoen.

Grote groet Jeroen.

Marcel : Na een heerlijk nacht en een verfrissende douch weer op weg. Eerst maar een naar de iceroad die we tijdens de raid wegens tijd nood niet hebben kunnen rijden. Een geweldige ervaring om met je auto over een bevroren zee te rijden naar een eiland een kilometer of 12 voor de kust van Oulu. Halverwegen de ice road wat foto's geschoten voor onze sponsers en voor onszelf natuurlijk. Na de boel weer in beweging te hebben gebracht had Frank een 100 meter verder de eende helemaal klemvast op de sneeuw rand langs de weg gereden. Oorzaak: mislukte slipcursus. Goed met vereende krachten de eend weer uit de sneeuw gegraven weer op de weg geholpen. Hierna verder gereden naar Kemi waar het Ice Castle is, ook die hadden we tijdens de raid niet kunnen bezoeken. Echt de moeite waard, wat je allemaal niet doen met ijs en sneeuw. Tijden de wandeling terug naar de autos een hele mooie zonsondergang gezien. Het worde hier na vier uur al donker dus al zo halverwegen de middag heb je al de mooiste luchten. De rit verliep helaas niet helemaal zonder problemen. Na dat we gisteren problemen hadden met de remmen wil nu onze eend niet meer vooruit. Met een kilometer of tachtig per uuur sukkelen we noordwaards richting Happaranda waar we Zweden weer binnen rijden. Tijdens onze onze tankstop op het noordelijks puntje van de Botnische Golf heerlijk gegeten voor een habbekrats wat hier in scandinavie echt een wonder is want het is niet goedkoop hier. Onderweg verder richting PiteŚ, wat onze overnachtings plaats is, rijden we in op een groep van drie elanden. Kun je je voorstellen dat als een 500kg zware eland het idee krijgt om vlak voor je auto die tachtig per uur rijd de weg wil oversteken, dat dat niet erg prettig aanvoeld. Gelukkig bedacht deze kolos ongeveer een meter van onze auto zicht en koos het elandenpad richting de bosrand. Gelukkig dachten zijn twee maten er net zo over en verdwenen in het donker. Mooi dat hebben we ook weer gehad, nu alleen nog een beer en dan hebben we alles gehad. Alleen zullen we in de tijd van het jaar hoogstwaarschijnlijk niet tegen gaan komen. Erik is ondertussen dat ik hier zit te tikken onder het genot van Lapin Kulta de bougies aan het vernieuwen in een poging weer wat meer pit in onze eend te krijgen, want het vervangen van de kontaktpuntjes vaniddag heeft weinig geholpen. Morgen zullen we het weten...... wordt vervolgd.

Erik: Wat een dag was dat vandaag zeg. Gisteren met rijden geen enkel probleem maar dat is vandaag aardig ingehaald hoor. Geen vermogen in het motortje. Heel vervelend, niet alleen voor mij, maar de rest kon ook niet harder dan 80 km/u. Een voordeel hadden we wel, wij hadden geen file, die begon pas achter ons. Na wat gesleutel aan ontsteking, carburatuer en nog wat technische ingrepen, hield hij het bij 90km voor gezien. Dat bleek op zich wel zo vielig, want in het donker stonden er in eens 3 elanden op de weg. Een van die slimmerds wilde toch gewoon oversteken maar die misten we gelukkig op een meter of wat. Ik moet er trouwens niet aan denken om zo'n beest van over de 500kg tegen je auto te krijgen. Maar goed, een goed uitziende zweedse dame in een of ander japans orgel de later toch nog even een poging om als nog de boel aan splinters te rijden, wat op een krant dikte net niet lukte. Verder hebben we wel een leuke dag gehad. Als je de andere stukjes leest weet je precies wat ik ook gedaan heb. (anders val ik in herhaling). Morgen gaan we verder naar het zuiden, het word al warmer, de sneeuw minder, maar er ligt nog genoeg ijs op de weg om voldoende profijt van onze spijkerbanden te hebben. O ja, vandaag in Kemie was het trouwens wel grappig om erg veel mensen langs de kant van de weg te zien die stonden te zwaaien naar ons, de pers had zijn werk kennelijk goed gedaan. Op onze overnachtings plaats in Pitea stapt er een meneer het hotel binnen en zij gelijk, oh wat leuk doen jullie aan die raid laponie mee, hij had verschillende artiekelen in diverse kranten gelezen. ( misschien zoekt hij ze vanavond nog wel voor ons bij elkaar,hoop ik). Er is nog veel meer te vertellen maar dat gaat mij vanavond niet meer lukken, mischien morgen.

 
 
Raid Laponie
Pagina 1
Pagina 2
Pagina 3
Pagina 4
Pagina 5
pagina 6
Pagina 7
Pagina 8
Pagina 9
Pagina 10
Pagina 11
Pagina 12
Pagina 13
Pagina 14
Pagina 15
Pagina 16
Pagina 17
Pagina 18
Pagina 19
 
 
 

2 C V T R A V E L

         
 
  © Copyright 2014 - 2cvTravel. All Rights Reserved.

ADVERTEREN   Disclaimer  Contact