2004 Raid Laponie
De tiende Raid laponie - Rotterdam - Helsinki - Noordkaap - Rotterdam. Raid Laponie, Tocht door Lapland. Een toch door het prachtige landschap van Lapland in de winter per Citroen 2cv, met als doel de Noordkaap. Raid Laponie werd georganiseerd door de Finse 2cv Club. Eens in de paar jaar werd een toch gereden met verschillende doelen. 2004 zou de aller laatste Raid Laponie worden. Na 20 jaar vonden ze het welletjes. De 2004 editie beloofde een prachtige te worden met temperaturen van ver onder de -38 graden, sneeuwstormen en ingesneeuwd zitten op de Nordkapp zelf. Met als klap op de vuurpijl, het Noorderlicht.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Vrijdag 13 feb 2004 (' ) Temp -10,5C
Marcel: Vandaag een rustdag, lekker niks doen en uitslapen. Nou vergeet het maar, ik lag lekker de dromen over het Noorderlicht en rendier vlees toen er ineens op de deur werd geklopt. Een hoop gekreun en gesteun om me heen, wat is dit nu weer? Het kloppen werd bonzen. Erik eruit en ik was eerst eens aan het kijken waar ik nu weer wakker was geworden, zo vroeg valt dat niet altijd mee. Eenmaal de deur open staat daar Frank in vol ornaat gewapend met z'n rode muts en een telefoon. Is Marcel al wakker?? Nee natuurlijk niet .... nu wel dus. Radio Rijnmond aan de telefoon ze willen je spreken. Nou vooruit dan maar, ik een plens water in mijn gezicht gegooid om toch nog maar enigzins wakker te klinken als ik in de uitzending kom, waarom ik ??? ik lag nog zo lekker te slapen. Goed ik dus in de uitzending en mijn verhaal gedaan over de barre rit van Skarsvag naar Nordkapp, het heerlijke gevoel komt weer over mij heen als ik er over vertel, wat een ervaring!!!
Nu we toch wakker zijn dan maar het bed uit en richting het ontbijt. Buiten sneeuwt het weer alleen komt de sneeuw nu weer eens verticaal en niet horizontaal voorbij de ramen. Na het ontbijt vertekt oon grote groep op de lange latten voor een lanlauf tripje van 6km in de omgeving van Hetta en een aantal mensen hebben een sneeuw scooter gehuurd en vertekken richting het meer. Nu is het heerlijk rustig in het hotel, bijna ierdeen is weg Marja zit haar boek onder het genot van een grote zak kaas bolletjes te verslinden, Alfred is zijn administratie aan het bijwerken en Erik is buiten de remmen van de eend aan het afstellen. Ik ben lekker op een bank in een hoekje gekropen met de laptop op schoot en de website een beetje bijgewerkt omdat onze webmaste bezig is zijn benen te breken op de lange latten. Vanmiddag gaan we lekker wandelen in de omgeving.

Frank: Rustdag!! Vanochtend denk je lekker uit te kunnen slapen, maar nee. We gaan Skien! nou ja, langlaufen. Dus er vroeg uit moesten we toch. Na een geweldige nacht slapen ging mijn wekker weer, Radio Rijnmond. Ze bellen over 20 min weer zodat ik me kan aankleden en op jacht kan naar een kop koffie. Het interview was redelijk kort, maar kon het delen met Marcel. Marcel werd ook even grvraagd naar zijn ervaringen op de noordkaap en de weg er naar toe. Het was echt een bizarr(onverantwoordelijke) rit. Na het radio interview realiseerde ik me dat we weer in Finland zijn. Ontbijten met heerlijke havermoutpap. Aangekomen bij het ontbijt staan 2 tafels helemaal vol met van alles en nog wat. Eten genoeg. Er wordt goed voor ons (Raiders) gezorgd. Na het ontbijt klaar maken voor het ski tripje. Schoenen passen ski's (langlauf dingen) passen en wat proberen. Even gevallen en op naar het meer om die over te steken alwaar we in een soort indianentent een kop koffie kregen. (niet ui een Senseo apperaatje) Een heerlijk warm hout vuur met een grote ketel erop waar sneeuw in zat. Men neme een zak (250gr) koffie en gooit die voor driekwart in het water en laat het even borrelen. Moet zeggen het was een Echt Bakkie Koffie. De heren die sneeuwscooters hadden gehuurd kwamen langs en een aantal mochten mee achterop naar het volgende hutje een aantal kilometer verderop. Bjorn en ik zijn op een sneeuwscoter gestapt en lieten ons met een bloedgang door de sneeuw rijden/glijden. In een publieke hut stond onze luch al klaar. (Rendier vlees met puree en bessen spul met een boodje) na een wordt op een spies boven het vuur van de openhaard gegaard te hebben en opgepeuzeld te hebben besloten Bjorn en ik om terug te gaan op de ski's via de mooie, 2x zo snelle, en 3x zo mooie Route. Pffff wat is dat vermoeiend zeg. Ondanks de geweldige wereld was het een hele uitdaging. na een uurtje of wat kwamen we eindelijk en toen al uitgeput aan op het bevroren meer waar we een kleine kudde rendieren zagen. Hoe ver nog? ik hoop niet ver.... het laatste stukje gelopen en bek af stomend in het hotel even bijkomen van een intensief sportief ochtend/middag.

Bjorn: Vandaag een rustdag in Heta. Dus ik heb ons (Frank en Bjorn) ingeschreven voor een langlauf-tripje door het fantastische landschap van Lapland. Eerst een kort tochtje langlaufen over het meer en daar is het tijd voor koffie. Dat was wel nodig want natuurlijk waren bijna alle mensen vergeten dat het in Finland weer een andere tijdzone is dan in Noorwegen. Goed haasten, haasten, eten en nog eens haasten zijn we dus eindelijk aangekomen bij dit houten hutje. Een kopje koffie drinken gemaakt van Sneeuwwater en een beetje rondkijken en dan weer verder. Op dat moment komen net Manfred en Hans aan op de snowscooter. Met deze gasten heb ik twee avonden terug een hele tijd gesproken dus een ritje achterop dat ding is zo geregeld. Als Manfred op een sneeuwscooter rijdt dan is het achteropzitten net rodeo-rijden. Helemaal door elkaar gehusseld komen we aan op de volgende stop. hier is het rendiervlees eten met aardappelpuree, bessenjam en een worstje. Deze hutjes worden trouwens door iedereen gebruikt en er zitten daar een paar lappen die ook een langlauftripje aan het maken zijn (opa, oma, vader, moeder en twee kids). Ik spreek de vrouw aan bij het worstjesgrillen in de openhaart en we raken in gesprek. Erg leuk om gewoon ergens in de middle of nowhere een lap (of sami zoals de lappen eigenlijk genoemd worden) te spreken. Ze spreken allemaal erg goed engels en leren dit vanaf hun 10de al. Ik krijg nog een stukje luchtgedroogd rendiervlees dat goed smaakt. De terugweg is een heel stuk lastiger. Frank en ik moeten ploeteren om uiteindelijk weer terug te komen. Van dat langlaufen zal ik morgen nog wel wat spierpijn hebben denk ik. Het was wel de moeite waard trouwens. Een super mooi landschap en je komt kilometers lang niemand tegen. Als we terugkomen ben ik helemaal kapot. ff Douchen en een tukkie doen. Nu zit ik dan weer achter de pc om dit te schrijven. Vanavond de superfin party..... Jeroen komt net aanrennen... Noorderlicht buiten !!! Dus rennen....

Marcel: Vanmiddag lekker eenstuk wezen wandelen. Richting het meer, het was niet erg goed maar de temperatuur viel reuze mee -5. Halverwegen het meer kregen we een lift op de snowscooter naar de eerste stop plaats van de skiers aan de overkant van het meer. Daar stond een traditionele lapse hut waarin een vuur brande met een pot koffie erboven. Lekkerwat opgewarmd en wat mooie sfeer plaatjes geschoten. Lopen werd hier wat lastiger omdat je soms tot aan het kruis van je broek in de sneeuw zakte. Dus maar besloten om de terug tocht te aanvaarden. Ook hier kregen we weer een lift van de snowscooters die voortdurend heen en weer reden over het dicht gevroren meer. Na het eten begon de superfin party die op dit moment dus nog steeds bezig is. Maar even tijdens een pauze wat tikken. Ook vanavond hebben we weer geweldig mooi noorderlicht, of zoals de Finnen zeggen "revantulli" wat fire fox betekend. Dit stamt uit het verre verleden en wordt nog steeds gebruikt. We gaan weer verder feesten dus ik stop weer met tikken.

Bjorn: Om 8 uur hebben we afgesproken om naar een Kuksa maker te gaan die ook nog de zingende zaag bespeeld. Lachu hoor. Een mmoi concert met de zaag en daarna met de penspiano volgt. Ik koop een Kuksa voor Frank en graveer er Frank Sf in. Frank koopt er een voor mij en ik graveer er Bjorn SF in.

Hmm keuzes maken we moeten eigenlijk naar binnen maar buiten is het Noorderlicht heel erg fantastische te zien. Nog even kijken dan... Ok Ok Ok we komen al !!!.... Nog even kijken... jaha... Ok we gaan...

0:22 We zijn allemaal officieel SUPERFIN !!!!!!! De superfinparty is een avondvullend programma. Eerst moeten er een aantal mensen naarvoren komen om te laten zien dat fins helemaal geen moeilijke taal is. Een van de gelukkigen is ikke in eigen persoon. Met een mond vol winegums (je weet wel die ontzettend smerige snoepjes) moet je een een of andere finse zin zeggen die zoiets betekend als ik wordt superfin. Dat valt nog niet zo mee. Na een ronde of 2 val ik van ook af en krijg ik een pen kado. Hierna volgt de prijsuitreiking van de Raid Olympics. Onder het zingen van het muppetlied lopen Jeroen en ik naar voren om de 7e prijs in ontvangst te nemen!! Ja ja niet slecht voor je eerste Raid!! Daarna het officiele verkrijgen van de titel van SuperFin !! Dat duurt uren kan ik je vertellen. Dat blijkt ook uit de bovenstaande tijd. We begonnen rond een uur of 10 en rond een uur waren alle mensen Superfin! Ik krijg van Fank mijn Kuksa met inscriptie (die ik trouwens zelf gemaakt heb) en Frank krijgt er een van mij (met een inscriptie die ik ook gemaakt heb)

Frank: SUPERFIN !!!! Eindelijk na jaar de titel SF en een "Member of the Secret Society Super Fins"
 
 
Raid Laponie
Pagina 1
Pagina 2
Pagina 3
Pagina 4
Pagina 5
pagina 6
Pagina 7
Pagina 8
Pagina 9
Pagina 10
Pagina 11
Pagina 12
Pagina 13
Pagina 14
Pagina 15
Pagina 16
Pagina 17
Pagina 18
Pagina 19
 
 
 

2 C V T R A V E L

         
 
  Copyright 2014 - 2cvTravel. All Rights Reserved.

ADVERTEREN   Disclaimer  Contact