facebook.com/groups/2cvtravel

 
  2007 Raid Americas
Jurgen, Inge en hun ouwe gare eend. Althans, zo ziet hij eruit. Een nieuw chassis, nieuwe banden en tal van andere technische items hebben ze vervangen voor hun tocht der tochten door Zuid Amerika. Een waar avontuur van meer dan 20.000 Kilometer in bijna 6 maanden dwars door Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Paraguay en Uruguay. Na een proefritje van slechts 4.000 kilometer naar Polen en weer terug is de Eend goedgekeurd, klaar voor de wereldreis. De Eend werd verscheept en Jurgen & Inge namen het vliegtuig naar Zuid Amerika. Op naar het avontuur..!!!!
Queridos amigos de América del Sur.
Aquí está el Raid el weblog Américas y una gran cantidad de imágenes del viaje tru América del Sur. Pulse aquí para cambios a la historia en holandés de Inge y Jurgen.
 
 
 
 
 

 
 
 
Ducklog 26-10-2007
Jawel, het is nu echt bijna zover! Nog een paar nachtjes slapen en we stappen op het vliegtuig. Het avontuur is echter al een tijd geleden begonnen. Financieën (dank Jeroen en Anja!), papieren regelen, inpakken, plannetjes maken, de eend uit en inmekaar zetten( dank Frank en Evelien) en alle andere voorpret. En toen kon vorige week eindelijk het wagentje de boot op. Ik lekker op tijd vertrokken om bijtijds in Antwerpen te zijn.......sta ik toch bij Roosendaal al met pech langs de weg! Goed begin is het halve werk.. Omdat ik uiterlijk om 5 uur in Antwerpen moest zijn zat ik hem toch wel even te knijpen. Leuk zo'n ethanolsproeier, maar het blijkt dus de hel te zijn voor je vlotterje. Wel zelf de boel weer aan de gang gekregen dus dat schept weer hoop voor de rest van de reis. Gelukkig kwam ik om half 5 in Antwerpen aan, waar ik ons karretje, el coche tricolore, heb achtergelaten naast een gloedjenieuwe Jaguar en een blinkende Volvo 7 nog wat. En nu maar hopen dattie nie van het schip dondert. Verder zijn we er wel klaar voor.
Snel meer.....

Ducklog 04-11-2007
Zo met een emotionele en letterlijke kater van alle afscheidsmomenten tik ik hier nu een stukje op de laatste dag. Ik heb de afgelopen week me enorm verwonderd en verheugd over de hoeveelheid mensen die meeleven, de hoeveelheid enthousiasme en liefde. Wat ben ik rijk hier en toch ga ik weg. Verwarrend, maar we komen natuurlijk terug. Vandaag de laatste dingetjes en dan zitten we morgen in het vliegtuig. Waarschijnlijk zullen jurgen en ik pas over een week doorhebben dat we voor lange tijd vakantie hebben en niet zomaar ff 3 weekje ofzo. We gaan gewoon genieten, maar zullen al onze dierbaren missen.
Tot ziens en bedankt.

woensdag 7-11-2007
Zo een goed begin is het halve werk. Na alle benodigde afscheidsfeestjes, etentjes en drankjes toch het vertrek op schiphol. Wel zwaar. Maar ja het moet toch een keer.
Eenmaal door de douane hoorde we dat ons vliegtuig een uur vertraging had. Dezelfde ochtend hadden we al gehoord dat onze eend pas 2 weken later zou aankomen (sorry pa en ma we wilde jullie niet ongerust maken). Tja je kunt beter alles vooraf hebben, dan heb je het daarna goed. En dit was zo. De vlucht ging prima. Ik heb blijkbaar geen vliegangst meer en genoten van het mooie uitzicht tijdens de vlucht. Eenmaal aangekomen hebben we een bus gepakt naar een eiland, waar jurgen en ik ooit eens twee regels over gelezen hebben. De bus zou totaal 1,5 uur duren. Tja in braziliaanse tijdens dus. Na 1 keer overstappen en 3,5 uur verder met onderweg nog een mooie tropische regenbui en een pond oversteek waren we waar we nu zijn. Ihla Bela. En ik kan je vertellen, het is me een straf joh! Echt super balen dat die eend zo laat is, nu zijn we dus gedwongen om onze dagen te slijten op zonovergoten (echt wel Ger!) bountystranden, bij een lauwe 32 graden en tropisch regenwoud in de rug. Jullie begrijpen, we zijn helemaal gebroken van verdriet.
Wie niet weet waar dit idyllische plekje is kan kijken op de kaart bij San sebastiao iets boven santos.
Het duurde ff voodat we zelf doorhadden dat we hier waren. Gister zaten we nog in een wat versnelde modus, maar eigenlijk is dat vandaag na een strandwandeling, wat zwemmen in een baai enzo weer weg. We zijn nog maar twee dagen weg, maar het voelt als een vakantie die al 2 weken duurt. Dat begint dus zeer goed.

Inge heeft bedacht dat ze naar een heel mooi afgelegen strandje wil. Jurgen volgde getrouw. Als volleerde reizigers gaan we volledig voorbereid, zonder deet, met korte broek en op de slippers op pad. Eerst een hobbelige busrit dan 3 kilometer lopen over een onverharde weg door het regenwoud. Na een korte afdaling komen we aan op een zeer mooi verlaten strandje. Hier hebben we echter maar 10 minuten kunnen zitten. We werden opgevroten door enkele knutachtigen en het water was door de grote golfslag niet echt zwembaar. Weer de hele tocht terug afgelegd. Bij de bushalte had jurgen het idee dat een touristisch strand met tentje voor de caprinja vast dichtbij zou zijn. Wij dus te voet op weg. Uiteindelijk wel eindigend bij een lekker terrasje, maar met de blaren op de voeten, het zweet tot in de bilnaad en natuurlijk nog mooie bulten op het hele lijf. Toch tof zo´n avontuur.

Morgen gaan we het nog eens proberen. Dan als het goed is met een jeep het woud in. Maar we zullen ons nu wel echt voorbereiden. Lange broek, schoenen en deet.
Daarna zullen we langzaam weer gaan naar de vaste wal. Op weg richting Santos of blijven we hier nog een dagje echt op het strand liggen. We zijn er nog niet uit, maar dat kan als je niks hoeft. Juliie horen wel als we weer op de vaste wal zijn.

 
Americas
Pagina 2
Pagina 3
Pagina 4
Pagina 5
Pagina 6
Pagina 7
Pagina 8
Pagina 9
Pagina 10
Pagina 11
Pagina 12
Pagina 13
 
Foto's 01
Foto's 02
Foto's 03
 
 
 

2 C V T R A V E L

         
 
  © Copyright 2014 - 2cvTravel. All Rights Reserved.

ADVERTEREN   Disclaimer  Contact