facebook.com/groups/2cvtravel

 
  2005 De Amsterdam Dakar Challenge 2005/6
Met een barrel van 500 euro, 7000 kilometer van Amsterdam naar Banjul Gambia. Nederland -> België -> Frankrijk -> Spanje -> Marokko / Westelijke Sahara -> Mauritanie -> Senegal -> Gambia.
De organisator van de race stelt een startdatum en een route vast, maar laat elke deelnemer verder vrij. In tegenstelling tot de 'echte' Paris-Dakar rally worden wij niet bijgestaan door helikopters en vrachtauto's met hulpgoederen. Uit veiligheidsoverwegingen wordt aangeraden in teams van vijf of zes auto's op te trekken. In deze challenge haalt iedereen de eindstreep, mét of zonder een auto, er is geen winnaar. Wanneer een auto onderweg pech krijgt, zullen andere deelnemers proberen het team weer op weg te helpen. Als dit echt niet lukt, laten we de auto achter, verdelen we de bagage en mensen over de resterende auto's en gaan we gezamenlijk weer verder.
 
 
 
 
 

 
 
Met één dag rust, wat vermaak met een oude Land Rover en een Quad door de duinen van Dakar en Lac Rosse gingen we door in kolonne naar de grens van Senegal en Gambia. Ondanks de reparaties, knikte de auto verder en verder door, sturen ging weer licht maar de stuurstang zat los. Rollend, drukkend en sturend de grens over richting Ferry.
We hebben in tegenstelling tot andere teams die zes uur moesten wachten, maar één uur moeten wachten om op de oude Nederlandse veerboten te mogen. Aan de andere kant stond een politie escorte klaar om ons te begeleiden naar de camping. Bij zeer hoge uitzondering mochten de Amsterdam Dakar Challengers onder de "Arches" door rijden. Dit is normaal alleen voor de President van het land bestemd. Diep in de nacht, uitgeput maar voldaan, kwamen we aan op de camping met een wrak van een auto. Wendy heeft de laatste 90 km achterin gelegen voor het gewicht (de voorbanden liepen aan bij het schutbord) De dag erop was er de ceremonie, ontvangst bij de Vice President van het land. Een hele ervaring om zo ontvangen te worden in een land waar niets is. Radio TV, de hele mik-mak erbij was alleen dit al een hele aparte ervaring. Met certificaat een ervaring rijker verlieten we het stadshuis om nog even Banjul te verkennen.
Tijd om naar een hotel te gaan.. Tot nu toe hebben we van begin af aan in de Aca geslapen. Alle nachten. Douchen deden we in hotelkamers van andere teamss, of gezamelijke douches in de herbergen of hotels. Maar na zoveel dagen stof zand zon avonturen en belevenissen vonden we dat we wel 2 nachten luxe hadden verdiend. Op onze laatste dag hebben we de auto leeg gehaald en onze spullen die achter bleven weg gegeven aan de lokale bevolking of geruild tegen wat souvenirs. Een mens daar is al blij met een half suikerzakje of een vies t-shirt. De eena laatste dag, nog even de toerist uithangen op een andere manier. Samen met een taxi chauffeur (Ford Sierra uit 1982, ouder dan onze aca dus) gingen we Serakunda verkennen. Onze taxidriver wist precies waar we allemaal heen mosten en naast dat hij ons van a naar b reed, was hij ook op de lokale markt onze gids. ook aan deze dag kwam een einde... de volgende dag was de dag van de auto inleveren en naar huis gaan. De auto is ingeleverd, bij 1 van de 3 inzamelpunten. Dit stelde niet veel voor, je rijd de auto naar t inzamel punt, voor ons een hotel. je ontvangt een soort van vrijwaring van de president, geeft elkaar een hand overhandigt de sleutels en thats it. nog eenmaal afscheid van dACAr, onze aca, snik, en met een dubbel gevoel nog eenmaal een laatste blik. De kentekenplaten hebben we eraf gehaald en dragen we bij ons als souvenir.


We hopen dat het geld goed terecht komt en dat de nieuwe eigenaar van onze Acadiane de auto weer kan herstellen, zodat hij er een bedrijfje mee kan beginnen en zijn familie te eten kan geven en zijn kinderen naar school kan laten gaan.

Per vliegtuig in 6 uur terug in koud, vies, nat Nederland, waar een warm welkoms comitee ons staat op te wachten. (die op schiphol allemaal stonden, onwijs bedankt, stelletje gekken !!!!)

We zijn blij dat we deze reis heb mogen maken mede dankzij onze sponsors. zonder hen was het nooit gelukt.
Het was zwaar, de auto dACAr, die ons 7000 kilometer heeft vervoerd door 9 landen en 2 contineten is een wrak, maar het was meer dan de moeite waard!!!

Frank sf en Wendy
 
Dakar
Pagina 1
Pagina 2
Pagina 3
Foto's
 
 
 

2 C V T R A V E L

         
 
  © Copyright 2014 - 2cvTravel. All Rights Reserved.

ADVERTEREN   Disclaimer  Contact