facebook.com/groups/2cvtravel

 
  2005 De Amsterdam Dakar Challenge 2005/6
Met een barrel van 500 euro, 7000 kilometer van Amsterdam naar Banjul Gambia. Nederland -> België -> Frankrijk -> Spanje -> Marokko / Westelijke Sahara -> Mauritanie -> Senegal -> Gambia.
De organisator van de race stelt een startdatum en een route vast, maar laat elke deelnemer verder vrij. In tegenstelling tot de 'echte' Paris-Dakar rally worden wij niet bijgestaan door helikopters en vrachtauto's met hulpgoederen. Uit veiligheidsoverwegingen wordt aangeraden in teams van vijf of zes auto's op te trekken. In deze challenge haalt iedereen de eindstreep, mét of zonder een auto, er is geen winnaar. Wanneer een auto onderweg pech krijgt, zullen andere deelnemers proberen het team weer op weg te helpen. Als dit echt niet lukt, laten we de auto achter, verdelen we de bagage en mensen over de resterende auto's en gaan we gezamenlijk weer verder.
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
DyaneAca (nee niet verkeer gespeld). opeens kwam er een Acadiane aan die er anders uitzag. Het was een Sloveen ook opweg door Africa met een wel heel erg goed geprepareerde Aca. Alleen... wat was het nu precies voor een aca? navraag bleek dat het een Jougoslaaf was geweest vroeger die omgebouwd was van een Dyane naar een Bestel Dyane. Het model heb ik wel eens vaker gezien, maar nooit van dichtbij. Op de camping stonden ze gebroedelijk naast elkaar en zo konden we de verschillen duidelijk zien. De Avond was gezellig, maar met de tijd in ons achterhoofd hoe vroeg we moesten vertrekken, kropen we allemaal vroeg ons bed in. 0600uur vertrokken we met Benny onze gids door de mist door de woestijn opweg naar Mauritanie via de politieposten. Dat we een Gids hadden was geen overbodige luxe. Hier kwamen we achter bij de grens van Marokko en Mauritanie. Het stuk niemands land is kilomters lang, zonder wegen, heuvels, vol met autowrakken en rommel. Oja, en Géén bordjes waar je heen moet. Een stel Engelsen waren verdwaald in dit niemandsland tussen Marokko en Mauritanie en hebben daar 4 uur rond gedoold. Na de grens welke weer net zo makkelijk ging als in Marokko zijn we in Mauritanie opweg naar Nouhabidou. Hier zouden we een rustdag hebben, maar gelukkig slaan we die hier over. Een stad om eens gezien te hebben, en daarna NOOIT meer. zo vies, zo arm, zo zo zo NOT!!!! (klein detail: op deze camping is een jas snachts uit de tent gestolen van een ander team terwijl ze er lagen te slapen. Paspoort, geld, alles foetsie) De volgende morgen vertrokken we weer naar ... een berg zand. We gingen (net voor een politiepost) van de hoofdweg de woestijn in. Directal lucht uit de banden laten lopen voor meer grip. Ik zette de druk op 0,9 bar. Enkel af en toe een pad, maar verder alleen zand zand en nog eens zand. Maar ook rotsen, keien, achtergelaten auto's, honderden uitlaten, een carterbescherming van een Acadiane (ja die van ons ligt daar ook ergens). Onze gids leide ons door de woestijn en had er zichtbaar lol in. Vlakbij ons kamp stopte de Opel (waar Bennyonze gids inzat) en benny ging achter het stuur zitten. Plankgas spoot hij ervandoor. zo een zandduin op en kwam zonder vast te zitten weer terug bij ons. Wat hij kan, wil ik ook kunnen dacht ik. De ervaring om met een eend over een zandduin te rijden was ernorm. Dat dat mogelijk is! Achter de volgende zandduin sloegen we onze kamp op voor de nacht. De wind viel stil om 2100h maar het zand bleef dwarrelen en kwam overal. Een vermoeide dag. Maar helaas zou het de volgende dag nog zwaarder worden dan vandaag. Ondanks de stukken die we gehad hadden, het mulle zand was het goed te doen. Helaas gebeurde 'het' op de laatste, maar tevens de zwaarte etappe in de woestijn. Chassispoot 1 geknikt! Voor wei nog nooit in de Sahara heeft gereden, je moet net die snelheid hebben om niet vast te komen te zitten, maar ook weer niet niet te hard gaan om het stuk te maken. er precies tussenin en de slechte (?) stukken ontwijken. Klinkt simpel, is het niet. 3 Hobbels (kleine bergen) deden de rechterpoot knikken. Met behulp van Thule dakdrages van de Volvo 340, die we in het chassis hebben geslagen en een spanband onder de auto door konden we verder rijden. oké, hij stuurde wat zwaarder, schakelde wat zwaarder, maar we zitten in The Middle of Nowhere. en dus moesten we door. Door naar de Camping ????? aan het strand. Door redelijk voorzichtig te rijden en met behulp van verschillende Nissan Patrols zijn we door de duinen gekomen en aangekomen op de camping. De laatste nacht in de woestijn. De volgende dag gingen we bij laag water over het strand. Dit is een officiele weg (max 70km/h) ongeveer 100 km strand naar de hoofdstad van Mauritanie, Noackchot. je komt langs vissersdorpjes, aangespoelde schepen, rotsen en prachtige duinen. Het laatste stuk ging nagenoeg plankgas ivm het opkomende water. Net optijd kwamen we aan in Noackchott. Auberge Sahara was onze verzamelpunt 3 (CP3). Zoals gewoonlijk sliepen we ook hier weer in de auto, maar helaas buiten de muren. Zoveel auto's konden niet op de binnenplaats van de herberg. Na een zeer zeer zeer verkwikkende douche gingen we aan de overkan van de weg een hapje eten. Dit keer zonder zand in je eten. Bij terugkomst in de herberg bleek dat er 2 wagen opengebroken waren. De Lada Niva en onze aca. De Niva was veeel kwijt. 3 tassen met alles erin. Wij waren maar een paar dingen kwijt namelijk mijn mooie blauwe warme Daka-jas, 2 oude spijkerbroeken, sport-handdoek, en mijn Sarong. Bananenrepubliek of niet, we hebben aangifte gedaan. Na 5 politiebureau's te hebben bezocht samen met een hulpje van de politie konden we zelf op mijn laptop in het Frans onze aangiftes typen. Deze hebben we voor 5 Euro (?) uit kunnen printen bij een internetcafe en na lang zeuren dan eindelijk de stempel en een handtekening van de Commissaris. Dit gedoe heeft ons 15,5 uur, 20 Euro en een Nederlands politie overhemd gekost.

De volgende morgen na een welverdiende rustdag zijn we zonder gids zijn we naar de grens van Senegal gereden. In Senegal moeten we in kolonne rijden vanwege het `Carnet de passage`. Auto´s ouder dan 5 jaar komen Senegal niet zomaar in, tenzij je betaalt. De weg naar de grens vanaf Rosso (ook een grensplaatsje) was dik 100 km, onbegaanbaar en onverhard. Washboard-weg met ernorme putholes. Hier hebben we een puthole gepakt en voor de tweede maal knikte het chassis en reden tegelijkertijd een velg krom. Alles, maar dan ook alles trilt kapot op deze zogenaamde wegen. Iedereen werd er ook chagarijnig van. Aangekomen bij de grens en na het betalen van bij elkaar 150 Euro kwamen we eindelijk Senegal in. In kolonne naar de Zebra-Bar die gerund wordt door Zwitsers. onderweg in mauritanie, idialiseerde we deze bar als een paradijs. Koud bier, warme douch heerlijk eten, normaal ontbijt.... Aangekomen in het donker en elke kei die scheef lag op de weg raakte ik met het chassis. De vonken vlogen er soms vanaf. Helaas maar 1 avond en 1 ochtend op deze geweldige plek. Het eten stond al klaar voor ons allemaal, en het bier vloeide rijkelijk. De nacht viel vroeg in, iedereen was moe en voldaan.
De volgende ochtend Op het moment van wegrijden naar Dakar, brak de stuurstang. Dit alles ten gevolge van het gebroken chassis. Dit hebben we ter plekke bij de Zebra-bar gerepareerd om toch maar Dakar te kunnen halen. Kosten 20 Euro, een zoeklicht en wat t-Shirts. Echt repareren was er niet bij, door een te sterk lass apperaat en gebrek aan matrialen. Gelukkig bleven een paar teams achter om ons te helpen waaronder een beroepslasser. Deze heeft de stuurstang zo goed en zo kwaad als het kon gelast en met een mannetje op 7 konden we de aca optillen en op een paar oude velgen zetten. hierdoor was de aca weer recht. Matriaal om hem zo vast te lassen was er niet, maar wel een ronde buis die erg stevig was. Deze ipv doorslijpen, door gelast en in iedere poot ipv de thule dakdragers de nieuwe dikke lange buizen in geramd. Met 6 uur vertraging en los van de kolonne konden we toch door rijden, ondanks de vele politieposten. Laat, moe, vies en stoffig kwamen we aan in Dakar Lac Rose. Met applaus werden we ontvangen en werd het tijd voor een feestje.

 
Dakar
Pagina 1
Pagina 2
Pagina 3
Foto's
 
 
 

2 C V T R A V E L

         
 
  © Copyright 2014 - 2cvTravel. All Rights Reserved.

ADVERTEREN   Disclaimer  Contact