facebook.com/groups/2cvtravel

 
  2005 De Amsterdam Dakar Challenge 2005/6
Met een barrel van 500 euro, 7000 kilometer van Amsterdam naar Banjul Gambia. Nederland -> België -> Frankrijk -> Spanje -> Marokko / Westelijke Sahara -> Mauritanie -> Senegal -> Gambia.
De organisator van de race stelt een startdatum en een route vast, maar laat elke deelnemer verder vrij. In tegenstelling tot de 'echte' Paris-Dakar rally worden wij niet bijgestaan door helikopters en vrachtauto's met hulpgoederen. Uit veiligheidsoverwegingen wordt aangeraden in teams van vijf of zes auto's op te trekken. In deze challenge haalt iedereen de eindstreep, mét of zonder een auto, er is geen winnaar. Wanneer een auto onderweg pech krijgt, zullen andere deelnemers proberen het team weer op weg te helpen. Als dit echt niet lukt, laten we de auto achter, verdelen we de bagage en mensen over de resterende auto's en gaan we gezamenlijk weer verder.
 
 
 
 
 

 
 

 

De Amsterdam Dakar Challenge 2005/6.
Een Barrel-rally zonder wedstrijd element maar wel met tijdsdruk. Een tocht, welke ik heb gereden met mijn vriendin Wendy. De Amsterdam Dakar Challenge staat open voor alle auto's. De regels om mee te mogen doen zijn eigenlijk heel simpel. De Auto mag iet duurder zijn dan 500 Euro, je hebt 150 Euro sleutel geld, Zorg voor de nodige sponsers en succes. Ieder team rijd voor 'een' goed doel. Wij "The Daily Duck" Teamnummer 1508, reden voor de Jammeh Foundation for Peace. Éénmaal aangekomen, als we het halen, dan wordt de auto in ontvangst genomen door de organisatie, (kentekens en kentekenpapieren mee naar huis nemen) en de auto wordt dan geveild. Dat geld van de veiling gaat naar ons gekozen doel. Dat wisten we allemaal in Amsterdam. Toen nog niet wetend wat er allemaal zou kunnen gaan gebeuren onderweg. We hebben veel meegemaakt, beleefd en gezien. Het was zwaar, nat, droog, koud, warm en stoffig. De eerste kilometers (2500) naar Sotogrande CP1, ging vlekkeloos op een klein laadstroomprobleempje na. Na wat technische adviezen uit Nederland van Leen APK konden we weer verder. Op naar Spanje. Spanje het land van de costa's zon zee en zon? Waar was die zon eigenlijk? we hebben Harde wind en veel heel veel regen gehad met van alles er doorheen. zo hebben we sneeuw, hagel, regen, regen, en regen gehad onderweg. Gelukkig zaten we droog in de Aca die lekker door snorde. Om de kilomters te halen moesten we doorrijden. Frank wilde pas de nacht doorbregen NA Madrid. Om door Madrid te scheuren midden in de nacht (red. 0320h) met 110km/h (als je het al haalde door alle weg werkzaaheden, tarzan-bochten en cikannes) En dan 3 soms 4 banen voor jezelf te hebben is werkelijk fantastisch. We hebben gehoord dat andere teams net vóór Madrid zijn gaan slapen en de volgende dag uren en uren erover gedaan te hebben wat wij in nog geen half uur hebben gedaan. De nacht hebben we uiteindelijk doorgebracht tussen de vrachtwagens ergens op een parkeerplaats. De volgende morgen, ijs op de ramen en het was KOUD. brrrr vlug weer opweg naar het eerste punt, CP1. Het was mooi weer en de COsta's zagen er uit als echte Costa del Sol's. Het laatste stuk hebben we de kustweg genomen. Dwars door Marbella en alle andere zeer .... badplaatsen van Spanje.

CP1 SOTOGRANDE.
Eindelijk. Het gevoel van haast, haast haast is weg. Tijd om de andere teams te leren kennen, Douchen, eten en plannen smeden om verder te gaan. De volgende ochtend gingen we met de ferry naar Marokko. Het land met de meest vriendelijkste mensen, mooie landschappen en lekker eten. Door problemen met de 2 motoren die meereden besloten we (de groep waarin we opreden, Lada Niva, Volkswagen T3 Camper, Volvo 340 en de Suzuki Samurai alias de Bonsai) naar La Rash te rijden. Hoe klein is de wereld bleek daar wel. een klein vissersplaatsje die niet op de route ligt kwamen we 2 motorrijders tegen uit Rotterdam, Vrienden van ons. We hebben elkaar nog een goede reis gewenst op het afscheidsfeestje van Frans en Arnoud (2cv2africa.com) We konden niet te lang wachten en reden de volgende dag door richting Marrakech. Door de planning in tijd konden we Marrakesh 's avonds gelukkig nog bezoeken, wat zeker de moeite waard was.

Direct weer verder opweg richting naar Daklha. Hier op CP2 was het verzamelpunt om een gids in te huren. Dakla een arme stad in de woestijn. De weg hiernaar toe was lang en vermoeiend. Uren en uren het zelfde. Lange wegen, af en toe een politiepost, maar verder, zand, rots, nomaden, was vet planten en verders niets. Een aparte weg, een saaie weg. Een weg waar ik blij om ben, dat ik hem niet ook nog eens terug hoeft te nemen. Na uren en uren door deze desolate omgeving te gereden te hebben komen we aan op de camping van Daklah. Samen met ons groepje (gek scherend genaamd: De biertieten*) bouwen we een camp op. Want waar je ook staat, het waait. Op deze plek is het verzamelpunt net voor de grens van Mauritanie. Maar ook de plek om een Gids in te huren. Dit deden we met 5 auto's. Op deze Camping voegde nog een auto bij ons, een Opel Kadett Combi met 3 Studenten. Na veel onderhandelen Hadden we een Gids gevonden. Benny heet hij en zal ons helemaal naar Noackchott brengen.
 
 
Dakar
Pagina 1
Pagina 2
Pagina 3
Foto's
 
 
 

2 C V T R A V E L

         
 
  © Copyright 2014 - 2cvTravel. All Rights Reserved.

ADVERTEREN   Disclaimer  Contact