Raid Iceland 2008 - Dag 7
Van:
naam: |
Kilometers: km
|
Temp:
Weer: |
|
|
Donderdag 10 July
Eveline, Frank en Rudi.
Gisterenavond doorgebracht in de Vikingclub,
echter onze Fransje Bauer was er niet. We
hadden nu een soort combi van de jostiband
samen met Abba, kortom het was echt niet om
aan te horen. Paula onze oberin had ons al
gewaarschuwd dat deze two-man show niet echt
super was. Dus dan maar wat drinken, Marja
en ik (eef) hebben de cocktails weer getest,
de rest bier, want het was happy-hour. Paula
durfde na verloop van tijd niet meer bij ons
te komen, omdat ze elke keer de slappe lach
kreeg. De zee was gelukkig rustig, dus
weinig ziekte (hadden we zo verwacht). Rond
een uur of half een lekker naar bedje toe,
oordoppen in en heerlijk slapen. Het
voordeel van het slapen aan boord, is dat
het tenminste donker wordt daar. Om 10:00
uur schrok ik wakker, lekker een douche
gepakt. Het douchen aan boord van een schip
wat beweegt, is ietwat lastig, maar alles
went zeggen we dan maar weer. Lekker
ontbijten en een kop koffie. Vervolgens een
drivers-meeting. Wat gaan we doen en wat
kunnen we verwachten, kortom om een lang
verhaal kort te maken, niets is zeker en
waar we eindigen zien we dan wel. Na de kop
koffie, was er nog tijd voor een sigaretje
buiten aan boord, terwijl we IJsland al
zagen opdoemen uit de mist. Nog 20 minuten
en dan moesten we de hut verlaten werd er
omgeroepen. Nou snel de hut leegmaken en dan
maar buiten wachten. Het eerste wat we zagen
was IJsland met allemaal sneeuw.
Gevoelstemperatuur lag ongeveer rond het
vriespunt, maar inwezen was het zeker 6
graden!!! :-). Wauw wauw wauw, wat een mooie
aankomst was dit....echt adembenemd mooi.
Bij vele kwam dan nu ook echt het besef, we
gaan niet naar een meeting, we zijn gewoon
echt in IJsland voor 3 weken!!! Echt
helemaal super, op zijn Alfreds: "ik vind
het nu al leuk". Plingplong: ah we mogen
naar het car-deck. Dus naar beneden, maarja
waar stonden we ook alweer??? Auto gevonden
en wachten totdat we er af mochten. Allemaal
netjes in rijen en wachten totdat de
douane-beambte zei dat we door mochten
rijden. De eerste man vroeg waar we vandaan
kamen, wij heel braaf The Netherlands.
Waarop hij zei: Oh you are with the other
2cvdrivers? Yes we are!!! Ok drive on. Mooi
dachten wij, nu zijn we in IJsland, NOT!!!
De volgende douane-man wees ons naar een
andere plek, wat niet op de doorrijroute
leek. Rudi moest ook mee die kant op. De
rest mocht doorrijden en wij stonden daar.
Mijn zenuwenstelsel kon het niet echt aan en
ik wilde dan ook niets liever dan gewoon
naar de wc. Wachten wachten wachten......dat
is het enige wat we konden doen. Het waren
een soort van garageboxen waar de auto's in
moesten staan. Rudi was als eerste aan de
beurt, Frank en ik moesten nog wachten. Voor
ons stonden twee Spanjaarden met twee
bussen, die auto's moesten leeg. Wij vreesde
het ergste en dachten dat wij ook onze auto
leeg moesten halen. Maarja je weet het niet,
dus gewoon maar wachten. Eindelijk wij
werden gewenkt dat we naar binnen moesten
rijden. Dus hup dan maar naar binnen.
Uitstappen en wachten dan maar, de
drugshonden stonden al klaar. De toch wel
aardige man kwam onze paspoorten vragen. Er
werd gevraagd of we vlees of kaas bij ons
hadden, NOPE! Toen wilde hij toch wel even
binnen kijken. De beste man was meer
verbaasd over het feit dat er zoveel in een
2cv kon, dan dat hij oog voor andere dingen
had. Onze gegevens werden allemaal
genoteerd, hoe lang blijf je, etc etc etc.
De roldeur ging open en mochten uiteindelijk
1 uur verder aansluiten bij de rest. Op naar
aan tankstation. Heel raar hier, je kan
kiezen of dat je je tank voor een bepaald
bedrag volgooit of dat je hem volgooit.
Alles vol, jerrycans en de tank zelf
natuurlijk. Op naar Bakkagerdi en daar de
camping opzoeken. De eerste stop was een
supermarkt, eten kopen. Vervolgens ging onze
weg verder richting de camping in Husavik.
Ah het eerste bordje, gravel road ahead!
Mooi. Nou gravel is hier dus heeeellll
normaal. Het is echt losse steen met een
hoop kuilen en gaten, maar goed te doen op
zich. Af en toe moet je uitwijken voor de
schapen die oversteken of gewoon domweg
langs de weg blijven liggen. Eindelijk weer
vlak terrein. Ergens tussen een stel bergen
door zag ik al een weg, deze moesten we
uiteindelijk ook nemen, ergens op 790 meter
hoog had iemand een weg gemaakt, heel
raar!!! Anyway weg vervolgen op gravel en
nog meer gravel. Ineens door het bakkie
Alfred: De camping is links, links! Ja
verrek daar staat de rest, maar dit was nog
geen Husavik. Dus wij stug doorrijden en
Phil Oetlul (sorry hij heet anders) ging hun
halen. Net op de kruising dat onze weg een
4X4 weg zou worden, hoorde ik ineens Daniel
over het bakkie. Waar ik redelijk over
verbaasd was, aangezien we tussen de bergen
zaten en zeker 2 km verder waren. Jullie
moeten terug, hier staat iedereen. Ships
geen 4X4 weggetje, maar terug naar de
camping. Eenmaal daar, tent opzetten (wat
verbazingwekkend snel gaat toch wel weer),
potje gekookt en koffie gedronken. Ons
uitzicht is belabberd, rechtvoor mij de zee,
en links en rechts bergen met sneeuw erop,
getverdemme, verschrikkelijk. Het is hier nu
9 graden en wordt hier helemaal dus niet
donker. Op naar een koude nacht, en ik zie
nu dat de batterij leeg is dus snel
doortikken en lekker een warme douche
pakken. Toedels!!!!!
|
Foto's:
|
|
|
