19ème rencontre mondiale
des amis de la
2cv à
Salbris
De 19e wereldmeeting
voor 2cv vrienden in Salbris, Frankrijk. De
drukste meeting ooit moest dit worden en
tevens de meeting met de grootste chaos.
we waren er gelukkig op voorbereid.
Terugkijkend naar Most (CZ), was dat een
perfect georganiseerde meeting. 2 jaar
hebben we hier naar uitgekeken. Een meeting
in La Douch France. En al 2 jaar hielden we
ons voor dat het wel eens een drukke meeting
kon gaan worden. Het was dan ook de drukste,
meest bezochte, meest chaotische meeting
ooit in de 2cv geschiedenis. Exacte cijfers
zijn nog niet bekend, maar 7000 eenden waren
het er zeker. En van de 7000 waren ook een
aantal 2cvtravel vrienden aanwezig. Een kort
verslag van 2 meetings.
»» klik hier
voor een kleine selectie foto's
St. Mihiel. (22-25
juli 2011)
»» klik hier
voor een kleine selectie foto's
De pre-meeting voorafgaand aan de
wereldmeeting is een kleine rustige doch
zeer gezellige meeting van de CCR (Citroen
Club Rijnmond) die ieder jaar gehouden wordt
op de camping in St. Mihiel (Dep 55, Meusse)
nabij verdun. We hadden afgesproken bij de
onze vaste benzine station langs de A16 net
voor de Moerdijkbrug. Met 4 auto's waarvan 1 Ami vertrokken we via de D964 langs de Maas,
naar Verdun. Een prachtige route die iedere
keer weer verbazend mooi is. Onderweg is
veel te zien, waaronder een aantal oude Citroëns en andere oude
Franse auto's. Hier
genieten we iedere keer weer opnieuw van, nu
des te meer, omdat het onderweg in NL en België aardig nat was. We hebben behoorlijk
wat buien gehad. gelukkig klaart de lucht op
en naderen we al snel Verdun. Een pitstop
bij de Decathlon voor nog even een nieuwe
tent, en wat andere items rijden we de
laatste kilometers naar St. Mihiel. Een
soort van thuiskomen. Op de
Camping Base de Plein Air St. Mihiel
(Meuse) was het al aardig druk met andere
leden, vrienden en vakantiegangers. Niet
iedereen die aanwezig was, ging door naar Salbris, maar vierden daar hun vakantie.
Het kamp opzetten was zo gebeurd. Zeker nu
we een 2seconds opgooi tent hebben met zeer
zeer veel ruimte. Ideaal voor een langere
vakantie. De volgende dag zijn we in Verdun
gaan shoppen. Weer naar de Deathlon en de
andere winkels. Via Verdun de andere kant
van de Maas terug waar we een prachtig
kasteel of
Chateau in Thillombois, Frankrijk hebben
bezocht. Later bleek door een stom dronken (pastis?)
beheerder dat we dit konden huren voor
feesten en partijen. We dachten gelijk aan
een 2cv Meeting. We zijn maar doorgereden
terug naar de camping waar we later richting
Bar Le Duc gingen voor een rommelmarkt. Een
prachtige omgeving waar je veel kan zien, en
doen. De volgende dag zijn we naar
Les Champs de Bataille Rive Droite
(Verdun) geweest waar we het monument en de
vele duizenden witte kruizen bezochten. Erg
indrukwekkend, ook al kom je er vaker. Via
de terug weg zijn we gestopt in het
voormalig plaatsje Fleuri. Voormalig omdat
het in de eerste wereldoorlog met de grond
gelijk is gemaakt. Bizar om te zien hoe het
na 100 jaar er nu uitziet. 1 groot slagveld
vol met kraters. Her en der een bordje waar
vroeger een Boerderij of een bakker stond en
waar de straten liepen met straatnaam
bordjes.
De meeting in St. Mihiel heeft altijd een BBQ. ook dit keer, alleen waren de weergoden
ons minder gezind. Met grote tarpen hadden
we een mooi overdekt terrein gemaakt en
konden we ondanks de regen, toch goed bbq-en.
De volgende ochtend pakte we onze spullen in
en maakten we ons klaar om via de
binnenwegen richting
Auxerre te rijden. Op weg naar Salbris.
2cv Wereldmeeting Salbris
»» klik hier
voor een kleine selectie foto's
Onderweg kwamen we al aardig veel eenden
tegen die allemaal richting 1 punt reden. Salbris. Dit was deze week het middelpunt
van de aarde waar alle 2cv's naar toe reden.
Hoe dichter we bij Salbris kwamen hoe meer
eenden je zag. De route die we middels de
Navigatie en via de Michelin kaarten
uitstippelden was prachtig. 6 eenden in een
sliert die door het franse landschap toerden
met een mooi zonnetje aan de blauwe hemel.
Vanuit St. Mihiel reden we richting Auxerre
via Troyes (je weet wel dat van een paard en
wat ridders) opzoek naar een camping. Die
vonden we in Toucy.
Camping Des 4 Merlettes was veruit de
meest dure (?!?) camping van de hele
vakantie. Slechts 3,25 per persoon. Savonds
kwamen er nog meer eenden aan, waaronder een
aantal Zweden waarvan 1 met een origineel
12pk-tje uit 1959. Even later waggelde er
nog een aantal binnen en konden we goed
merken dat we in de buurt kwamen van de
meeting. De volgende ochtend waren we vroeg
opgestaan om bijtijds in Salbris aan te
komen. het was immers nog maar een kleine
130 kilometer.
Salbris!!! We reden
door de bossen via de kleine wegen richting
Salbris waar we 5km voor het dorp de bekende
bordjes 2cv zagen. Volgzaam als we zijn
volgden we de bordjes en reden we ineens dik
20km om. Onderweg kwamen we een politieauto
tegen met de zwaailichten aan met daarachter...
tientallen eenden, Hy's Dianes etc. We
dachten even dat we verkeerd waren gereden.
Snel even via de tamtam gevraagd maar het
bleek dat de rij in het dorp te lang was
geworden en dat de politie de toestroom van
eenden verspreide. We reden door tot een
rotonde en pats.... dat was de rij! Welkom
in Salbris en bij de wereld meeting. De
chaos was ver te zoeken. We rolde en duwde
de auto iedere keer weer wat verder en in de
verte zagen we een T splitsing waar de
politie het verkeer regelde. Een uur hadden
we over nog geen kilometer gedaan. We werden
op een veld gedirigeerd. En wat we daar
zagen??? duizenden eenden, bumper aan bumper
op een groot grasveld. Alsof je op een ferry
reed. Dit was zo bleek later, het welkoms
veld waar de 2 (twee!?!?!) inschrijf posten
waren. Ook werd ons duidelijk dat het nog
uren ging duren eer dat onze rij aan de
beurt was. Chaos? ja, maar dan wel een frans
georganiseerde chaos. Eigenlijk ging het
verbazingwekkend rustig allemaal. Misschien
kwam dat ook door het weer. De zon brandde
aardig en het was warm zonder een briesje.
Er reste ons niets anders dan maar wachten
op onze beurt. na 4 uur was het dan zover.
We konden de rij in en waren we binnen 30min
ingeschreven. In de straat hebben we nog
even op elkaar gewacht en reden we samen op
naar het meeting terrein. Wat was het al
druk. Overal eenden, eenden en nog eens
eenden. Aangekomen op het terrein, na 5 uur
in de rij, was het nu de aan ons om een plek
te vinden.
Ok, nu was het chaos! overal mensen, auto's
en... afzet linten !! de organisatie had
expliciet vermeld dat het verboden was om
delen af te zetten. maarja, het is nou
eenmaal een frans feestje waar wij mogen
komen. Althans zo ervaarde wij dat. hele
voetbal velden waren afgezet en erop komen
was spelen met je leven of met je auto. Na
een paar keer dit geprobeerd te hebben waren
we het aardig zat. iedere keer werden we met
nieuwe Franse, Duitse en Portugese woorden
weg gestuurd. Duwen en trekken aan de auto's
met veel handgebaren en geschreeuw. Niet
normaal. En we waren niet de enige die een
probleem hadden een plek te vinden. Na een
uur of meer wilde we ergens gaan staan, en
kwam er weer zo'n heet gebakken pannenkoek op
ons af gestormd en sommeerde ons op te
sodemieteren. 1 van onze auto's reed er ook op
en kreeg maat 45 in zijn spatbord geduwd. De
rapen waren gaar en er ontstond een klein
opstootje. Dit hadden we nog nooit
meegemaakt. Zo druk, zo'n klein veld
(60.000m2 plus uitloop van 20.000m2) zo'n
chaos en zoveel afgezet. Ellende!! uit
eindelijk reden we weer verder en stonden we
op de straat, buiten de poort!?!?!? nergens
borden, weg wijzers of andere aanwijzingen
waar je was of waar je heen kon. Of het liep
dood, of het was afgezet of je stond weer
buiten. Vreemd. net zo vreemd dat we ook
weer via een ingang binnen waren gekomen.
Opeens stopte 1 van de auto's en vroegen we
of we hier konden staan. Dat kon. gelukt!
een plek voor 6 auto's gevonden. pfffffff We
waren allemaal moe, verhit en we waren het
wel een beetje zat aan het worden. Maar we
hebben een plek. Direct sloegen we het kamp
op en naderhand stonden we helemaal niet
verkeerd. Niet direct langs een weg, naast
de wonderbaarlijke schone en perfecte
douches en nabij hang toiletten. En, niet
ver van de feesttent. We hadden een biertje
verdiend. En konden na een lange drukke
chaotische dag dit achter ons laten, en
rustig gaan slapen.
De volgende dag hoorde
we dat sommigen er meer dan 12 uur over
hadden gedaan om binnen te komen en ook dat
de politie de toestroom niet aankon en
iedereen, ingeschreven of niet, het terrein
op loosden. Zelfs dat mensen het terrein
niet meer op konden en uit nood maar op het
welkomsveld de tent hebben opgezet. Even
later hoorde we dat het nog erger kon, je
tent opzetten in de straten van de meeting
tussen de geparkeerde auto's van de bewoners,
praktisch in hun voortuinen. geloof dat je
dan wel mag spreken van een zooitje.
onderweg naar de feesttent, de commerciele
markt kwamen we veel bekenden tegen. Altijd
weer leuk om ze te ontmoeten. En iedereen
had het erover. Wat een chaos he? hoe lang
heb jij er over gedaan? het waren leuke
gesprekken en dat wij er dan 5 uur over
gedaan hadden, bleek achteraf niet eens zo
slecht te zijn.
De commerciele markt was een beetje verstopt
via een doorgang en een brug naar het rugby
terrein van Salbris. We wandelden hierover
en kwamen bij de foodcorner. hier stonden
alle eet en vreet tentjes bij een overdekt
deel wat een tent moet zijn. We keken nog
eens en bijna hadden we een verrekijker
nodig om het hoofdpodium te zoeken. De
fransen hadden dit opgelost door een
vrachtwagen met trailer neer te zetten met
wat extra licht en geluid. Tijd om de rest
te verkennen en een rondje op het veld te
doen.
De ochtenden werden veelal gevuld met het
bezoeken aan de rommelmarkt en de andere
markt om de middag te voet (!) naar
het dorp te gaan. Wilde je met de auto, dan
was je algauw een uur of meer bezig om er te
komen. het beeld van al die eenden in de
stad was prachtig. Waar je ook keek, waar je
ook kwam, overal eenden, eenden en nog eens
eenden. het dorp was er op voorbereid en
alle etalages waren versierd met eenden,
schilderingen, modelletjes posters en al wat
niet meer. Zelfs de supermakt had een
levensgrote opblaas eend in de entree staan.
De middenstand was verguld (letterlijk) met
onze komst. Er zijn mega-omzetten gemaakt.
Een van de dagen zijn
we naar het
Matra museum gegaan in
Romorantin-Lanthenay. Dit lag een kleine
30km verderop. het museum stond naast de
Matra, in het teken van de 2cv. Heel
toepasselijk. Van 7 mei tot 7 november 2011
kan men alles bekijken over Matra en de
Eenden die daar tentoon gesteld zijn.
Een ander museum was
het museum op het meeting terrein zelf. Een
prachtig gevuld en zeer goed opgezet museum.
Misschien wel de mooiste van alle wereld
meetings. Van de aller eerste eend tot de
laatste eend. Een 2cv Sahara 4x4 met alle
informatie tot de Raid Eenden. Naast de
auto's was er een hoek waarin je de evolutie
van de eend kon bekijken. Dit hadden ze
geweldig gemaakt. De evolutie van de deuren,
bumpers, motoren, etc etc Zo kon je zien hoe
een eend door de jaren heen is veranderd.
De dagen vorderden en
het werd drukker en drukker. Overal stonden
eenden, tenten en mensen. Het was druk, mooi
weer, prachtig weer zelfs. Als je over het
terrein liep waande je echt op een
wereldmeeting. Waar je ook keek, stof,
eenden, pret, drank, muziek, en vooral
overal pret. Of en nu veel georganiseerd
werd, of hoeveel eenden er nu precies waren,
dat wisten we niet echt. De informatie
voorzieningen waren of in het Frans, of in
het Frans, als het er al was. Dat was wel
een beetje jammer. Maar ach, er was genoeg
te zien, genoeg te doen en iedereen had het
naar hun zin, o zijn of haar manier. Wij
hebben het al die dagen erg naar onze zin
gehad, en hadden dit allemaal niet willen
missen.
Zaterdag besloten we in de na-middag om te
vertrekken. het kamp op te breken en voor de
drukte aan weg van de meeting richting
Luxemburg. Een paar van de groep bleven
achter die gingen de volgende dag pas weg,
in de ochtend en dan direct naar huis. Wij
zochten het noord oosten op en kwamen op het
idee om via Vianden (Luxemburg) terug te
gaan naar huis. In Vianden op de
Camping Op dem Deich naast het dorp op
nog geen 5 minuten lopen, konden we nog een
paar nachten blijven. vanhieruit konden we
zo naar
Diekirch en
Ettelbruck. In
Vianden zelf, waar het prachtige kasteel
zit, was op dat moment de Ridderweek.
Allemaal activiteiten op en rond het kasteel
met braderie, dans en muziek. Wij namen de
omweg via de kabelbaan en dan via een zeer
steil pad naar het kasteel. Een mooie
afsluiter in Vianden is dan natuurlijk een
diner aan het water bij de
Lajolla Lounge.
De volgende dag werden
we wakker en het had een beetje geregend.
Precies de dag dat we naar huis zouden gaan.
De weer berichten voor de komende dagen was
bewolkt en af en toe een bui. We mogen niet
klagen, zulk mooi weer hebben we gehad,
verkleurd en verknetterd ruimde we alles op
en namen afscheid van Luxemburg om in
Bastonge nog een uitgebreide koffiestop
te nemen. Nog geen 4 uur later kwamen we
thuis. Einde vakantie !!!!
»» klik hier
voor een kleine selectie foto's |