3e Kempen Huppel Trophy 2011
Zaterdag 26 februari 2011 was de dag
voor de 3e Kempen Huppel Trophy. De 3e maar
voor 2cvTravel de 1e Kempen Trophy. Een off-road
rally voor eenden door het Belgische
landschap. Deze rally staat bekend als een
van de zwaarste rally’s voor eenden die voor
90% off Road is en georganiseerd is door de
Belgische 2cv Club, Huppel.
De Rally of Trophy starte in Oud-Turnhout
wat op een dik uur rijden van Rotterdam ligt.
Geen probleem om daar voor 10:00 uur te zijn.
Althans niet als je de avond ervoor nog tot
laat een verjaardagfeest had. Maar dat mocht
de pret niet deren.Vincent en Frank, namen
's ochtend splaats in de Oranje Zwarte 2cv6
Rally, alias de 07. Met minimale
voorbereidingen reden we naar Oud-Turnhout.
Exact 5 minuten te laat kwamen aan op de
plek van bestemming en precies op dat moment
reden de eerste auto's al weg naar het
onbekende, meestal blubber. Na de zeer korte
introductie en het routeboek, bolleke pijlke
of bolletje pijltje gingen wij direct van
start (en reden al langs de eerste afslag
fout net geen 100 meter gereden). De
blubberpaadjes die we in het begin namen,
waren nat, zwaar, smal en o zo leuk. We reden
op met Een roze 2cv die de gang er meer dan
behoorlijk in had. Bijna WRC waardige
snelheden, slippend door de haakse bochten
en vol door de diepe dikke blubberpoelen
heen, reden we nu echt de huppel.
Ondanks alle weerberichten, reden we in een
waterig zonnetje met zeer aangename
temperaturen. Ideaal om te ploeteren. De
route was niet zo heel makkelijk, wat zo her
en der veel gezoek opleverde en op die
punten zag je overal uit alle hoeken
zoekende Rally eenden rijden. Na wat overleg
konden we dan weer verder door de zandpaden,
af en toe de normale weg en dan direct weer
het bos in. Op een punt was er een zeer
zwaar stuk, waar de anderen even een pauze
inlasten om te kijken wie er doorheen ging
en of dat lukte. De Roze eend van Pieter
bedacht zich geen moment, gaf een dotje gas
erbij en knalde zo de plas water/modder in,
die achteraf best diep was. Tot zijn dorpels
de drek in, en vast! muur vast. Pieter hield
zijn motor draaiende en ja, dan maar
wachten op hulp van de andere rijders. Wij
met de 07 reikte Pieter onze lange
sleepkabel aan en zelf namen we het pad
ernaast om voor de auto van Pieter uit te
komen. Dit lukte. Alleen het eruit halen van
Pieter lukte minder. We verlengde de
sleepkabel met de lier van de 07 en namen
een nieuwe poging. Mislukt. De 07 werd terug
gelierd naar Pieter. Das niet zo goed. Dus
zetten we de 07 klem achter een boom. Die
boom ging niet weg, of hij moest omvallen.
Zo gezegd zo gedaan, en weer de 07 ingezet
om Pieter te redden. Yeb, je raad het al,
mislukt. Een tweede auto kwam erbij die zijn
sleepkabel aanhaakte aan de lange sleepkabel.
Zo stonden er nu 2 auto's voor Pieter, en
zelfs nog 1 erachter, in de blubber, die
dacht zo slim te zijn om Pieter er uit te
duwen. Al met al was dit de oplossing en
Pieter kon weer verder rijden. Echter.. bij
deze laatste redding sneuvelde wel de lier
van de 07. De trommel kon het geweld niet
aan en brak in tweeen. Einde verhaal voor de
lier. Dit is huppel!!! na even wat gegeten
te hebben ging iedereen weer verder en op
naar de volgende uitdaging. Dat was een
stuk weiland met een diepe plas ervoor.
helaas konden wij geen gang maken, en doken
met te weinig snelheid de plas in waardoor
de motor smoorde en bijna afsloeg. Aan de
praat houden is belangrijk. oef gelukt,
maarja euh, we staan nog wel in de plas. Met
3 man aan de sleepkabel voor op de auto,
waren we snel en heel erg simpel los, en
konden we de auto op het weiland zetten.
Even bijkomen, kijken hoe het de anderen
vergaan en natuurlijk meehelpen daar waar
mogelijk. Inmiddels was het al aardig aan
het regenen, dat maakte het er niet echt
leuker op, of juist wel?
- het plaatje hierboven, staan 4 eenden vast
in het weiland, de plas zit net achter de
bomen rij -
Nadat alle eenden door de diepe plas waren,
gingen we verder. Maar er stond gelijk al
weer 1 vast in de blubber verderop in het
weiland. Wij wachten even af hoe en wat en
keken of er een betere doorgang was. Dat was
er, dachten we. We reden terug om een zo
lang mogelijke aanloop te kunnen nemen en
volgas reden we erop af. (volgas is in de
blubber weg rijden met slippende banden,
schakelen naar 2 en hopen dat je gang maakt)
De gang zat erin, het was net net genoeg. We
dreigde weer bijna vast te komen te zitten.
Met wat offroad techniek kwamen aan de
andere kant van het weiland. We parkeerde de
07 op een hard stuk ondergrond en liepen een
stukje terug om te kijken hoe het de anderen
verging. Zo kwamen de een na de andere vast
te zitten. Een mooi gezicht dat wel, al die
eenden die ploeteren door de blubber. Helaas
kwam de regen nu met bakken uit de hemel en
erg fijn was dat niet. Fijn is anders, maar
het hoort er wel een beetje bij. We hadden
allemaal plezier, en daar ging het om.
Na wat gezoek naar de uitgang op dit
militair terrein, annex verlaten vliegveld
basis, vervolgde ieder zijn weg. Weer reden
we ergens de fout in en volgde we maar de
eend voor ons reed. Veel verharde wegen en
de kilometers reden we weg. Waar zaten we u
weer..? Bij een kroeg waar een prachtige
eend voor de deur stond, namen we even een
kop koffie. Later druppelde de rest ook
binnen. Hoe dan ook waren we fout gereden,
maar toch op de route terug beland. na de
koffie gingen we maar weer, en gelijk waren
we alweer niet daar waar we moesten rijden.
We hebben prachtige blubber wegen ontdekt,
bossen met super smalle doodlopende paden en
wegen die verre geschikt zijn om te rijden.
Sterker nog, we zijn van mening dat wij er
als eerste ooit hebben gereden. Niet zo goed
dus. Na wat gezoek her en der waren we zo
ver van de route af dat we na een kort
overleg afscheid namen van CTD en de weg
terug naar Rotterdam gingen opzoeken.
Het was weer een geweldige Trophy. Huppel,
bedankt en tot volgend jaar.
Frank & Vincent - 2cvTravel - |
