24h/u 2cv Spa Francorchamps 2008

Vrijdag 10 oktober 2008 - Eindelijk de klok tikt 17:30 uur op het werk, tijd om te gaan, auto inpakken en samen met Inge en Jurgen zetten wij koers naar Spa Francorchamps. Deze meeting hebben we de hele week naar uitgeleefd. Dit is voor mij (Eef) de 5 keer Spa, voor Frank........(veul). Inge en Jurgen gaan hun eerste meeting tegemoet. Het is 19:00 uur als we vertrekken uit Rotterdam. Geen files en de reis loopt eigenlijk voorspoedig. Bij Hazeldonk kijken we toch altijd even of er
nog meer eendjes staan die ergens naar toe gaan. En wat schetst onze verbazing, een gele aca (Quirine en oliver). Even een luide toeter laten horen en gelijk een sms de deur uit. Het antwoord terug was: We hoorden een gillende keukenmeid en dachten dat zijn Frank en Eveline, of gas in wilde houden. Tuurlijk hoe meer zielen hoe meer vreugd. Inge en Jurgen snapte niet waarom we nu ineens van 100 km/u naar 80 km/u gingen. Toen ze het gele gevaarte aan zagen komen,
begrepen ze waarom. We zijn heerlijk met zijn drieen opgereden en nog steeds geen file. Onderweg nog even een kop koffie en een broodje, want wij hadden nog steeds niet gegeten. Dat doen we daar wel......

21:30 uur aankomst Spa Francorchamps. Het was duidelijk dat er dit jaar meer georganiseerd was als vorig jaar. Laten we zo zeggen, er was dit jaar een organisatie! Marja, Alfred, Martijn, Bas, Rob en Chavelly hadden al een plekje warm gemaakt voor ons. Ze hadden het kampvuur al heerlijk knetteren. Maarja eerst inschrijven in de tent. Hier stond zelfs een heuse rij.....Netjes ingeschreven, stickers in ontvangst genomen en op naar het plekje. Het was al redelijk vochtig geworden van de dauw, dus het veld was al redelijk snel een lekker blubber zooitje. Maar gelukkig geen sneeuw en geen vorst! De tent stond vrij snel en toen was het tijd voor BIER! Ohja ships waar gaan we in hemels naam op zitten????? Altijd hebben wij alles bij ons, en juist nu vergeten we stoelen! De kuipstoelen van de 07 trek je er ook niet echt makkelijk uit. Rob was zo lief om zijn bank aan ons te leasen voor het weekend, zat heerlijk Rob BEDANKT!
Het groepje Anthony, Brechtje, Rob, Ferry, Maaike, Michelle (en nog meer namen die ik niet weet :-), stonden naast ons, dus het was een gezellige boel. Hier en daar wat muziek, vuurtjes en mensen die elkaar weer zagen na een week, een maand afijn..........Bij de CTD waren ze aan het kijken of bierkratjes, automatten en dergelijke ook konden branden, JA dat werkt. Grote zwarte rookpluimen komen boven de bomen uit. We hebben hier ook even een drankje gedaan en gezellig staan kletsen. Maarja op vrijdagavond altijd een beetje bijtijds naar bed, want zaterdagavond en nacht slaap je weinig.
We kwamen er echter al snel achter dat er een groepje was wat er anders over dacht. Deze groep had een groot aggregaat bij zich en een jongen die net een nieuw speeltje had gehad, namelijk een nieuwe megafoon. Inmiddels was het 02:00 uur en de YMCA muziek was veranderd naar een genre waar ik in ieder geval geen cdtje van thuis had. De jongen met megafoon vond dat er nog niet genoeg geschreeuwd werd in de muziek en deed er zo nu en dan een duit bij in het zakje. We lagen in bed en deden onze oordoppen maar in. Deze muziek stond echter zo hard, dat het er zelfs doorheen kwam. Niemand heeft die nacht Martijn horen snurken, hij heeft het geprobeerd, maar kwam er niet boven uit. Dan toch proberen te slapen.....

Zaterdag 11 oktober 2008
Rits de tent open....hmmmm wat is de wereld klein. Enorme mist hing boven het veld. De geur van smeulende kampvuren, gebakken eitjes en koffie hing in de lucht. Maarja de nacht was kort en hevig. Om 09:30 uur ben ik mijn bed uitgegaan, door de weinig slaap en toch al irritatie was ik klaar om nu echt de boxen in het water te gooien. Wat bleek meerdere met mij. Afijn gevraagd of het zachter mocht. Ze zaten immers maar met zijn tweeen in een partytent met de muziek op 30 een beetje dronken te wezen.......Iedereen was duf, gaar, moe en ontzettend boos eigenlijk op die mannen. Maar goed dit alles mocht de pret niet drukken, de race der racen gaat straks beginnen. Ennnnnnn nog vele belangrijker, we mogen zelf het circuit weer op. Na een heerlijk ontbijt, wat gal spuwen over de slechte nacht en wat we daar aan gaan doen, was het tijd om boodschappen te doen. Oliver, Quirine, Jurgen en Inge zijn het dorp ingegaan om in te slaan voor de barbekneutel van zaterdagavond. Frank en ik hebben heerlijk ontwaakt en samen met de andere bedacht wat we er aan kunnen doen dat we vannacht wel kunnen slapen. Dan maar netjes naar de organisatie. Die konden er niets aan doen, ze luisteren niet. Kortom, we kregen groen licht om het zelf op te lossen op welke manier dan ook. MOOI!!! Dat wordt slapen vannacht. De wildste plannen kwamen naar voren hoe we dit gingen oplossen. Toch maar eerst wachten hoe erg het zou zijn en dan maar bedenken. 14:00 uur het was tijd om te gaan opstellen voor ons rondje over het circuit. De camera's stonden gereed. Bas had zijn camera op het dak vast gemaakt. Het zonnetje was namelijk lekker doorgebroken en we konden lekker met het dak open rijden. Bas zijn idee bracht Frank op het idee om de camera op de bumper te
monteren, zo was hij lekker laag bij de grond zei hij. Mooi wat ducktape al niet kan doen. Op naar de ingang en wachten op het startsein.....Ook hier was het weer goed georganiseerd, nouja eigenlijk te georganiseerd. Gingen wij dit jaar om onze rondetijd van vorig jaar te verbeteren.....nou vergeet het maar. Dit was wel een nieuwe tijd, de langzaamste. We hebben een filmpje gemaakt van 15 minuten. Dat is echt de slechtse rondetijd van de eeuw! Maar je ziet wel wat
van het circuit op deze manier. Moest ik vorig jaar nog met mijn ogen dicht in de auto zitten omdat het eng was, zo kon ik dit jaar staan in de auto en mooie foto's maken van iedereen die langs reed. Het was wederom weer super gaaf om zo over het circuit te rijden. Na dit rondje zijn we nog even bij Deukie wezen kijken en foto's maken van de andere mengsels van race-autos die ook een race aan het rijden waren. We hebben nog een stukje gelopen over het pitterrein en
in de pitboxen gewandeld. Tot onze grote verbazing deden er ook 3 gewone eendjes mee. Niets geen aerodynamic wings, stoere banden, snelle vulpijp, dikke motor of andere dingen. Gewoon een echte normale eend, met als enige aanpassing een rolbeugel, plexiglas ramen en natuurlijk verlichting. Super dat waren nu al onze favorieten. Er werd omgeroepen dat om 18:00 uur de start zou zijn. Dus we hadden nog wel tijd voor een hapje en een drankje bij de tent. Maarja gezelligheid kent geen tijd en ineens hoorden we achter ons de 2cv's al rijden over het circuit. Ships dat was het opwarm rondje, die start gaan we niet meer halen. Ze gebruikten namelijk dit jaar de pitboxen en start/finish van de echte formule 1, wat betekende dat je dus ook 2 keer zover moest lopen. We zijn nog wel even op de tribune wezen kijken en hadden afgesproken dat we om 19:30 uur de bbq in de hens zouden steken. We hebben onze favorieten nummers, 68, 69 en 71 aangemoedigd en ze hebben zelfs gezwaaid naar ons! Nummers 68 en 69 reden heerlijk met hun raampje open en een arm uit het raam, geweldig!Terug bij de tent, lekker eten, wijntje erbij en gezellig kletsen met zijn allen. Je merkte echter wel dat iedereen echt duf was van de vorige nacht. De muziek was wederom weer aangegaan en de megafoon was helaas ook nog niet stuk. Om 21:30 uur vond frank het wel welletjes en storte compleet in, hij ging even een uurtje liggen. Oliver, Quirine, Rob, Chavelly, Inge, Jurgen en ik bedachten dat we wel naar het circuit wilden en een rondje eromheen, maarja wij mochten niet meer rijden. Dus Oliver reed en wij met zijn allen in de aca. Het was knus, maar paste wel met zijn zevenen in een aca! Bergje op ging wat langzaam, maar we kwamen er wel. Op een mooi punt gestopt. Het was inmiddels donker en extra gaaf om dan de 2cv's te zien scheuren in de bochten. We stonden bovenaan de Eau Rouge (???). Door de dauw hoorde je sommige banden piepen, en onze favo's reden nog steeds en deden het echt super. Mooi volgende stop....allemaal achter in de aca, maar die wilde niet meer starten....Leve het ducktape, contactslot gefixed en konden weer gaan. Nog op een punt gestopt....wat baalde ik dat ik de camera in de tent had laten liggen, dit waren mooie plaatjes geweest. We vervolgenden onze weg naar beneden. Ineens roept Oliver, wauw een race
auto in de fik, binnen 1 minuut stonden wij allemaal buiten. Ons evacuatieplan werkt! Helaas hij was door de grintbak geschoten en dat waren de vonken. Jammer....Altijd leuk een beetje actie toch op de baan? We gingen naar de paddock toe om daar nog rond te lopen. We moesten echter door een hek heen waar beveiliging stond. Voor ons stond een witte mercedes en die komt ineens met een noodgang achteruit tegen de aca aan. Wij allemaal uitstappen en ja wij hadden
echt schade. Die man begon gelijk in het Frans dat het niet zijn schuld was en dat wij geen schade hadden. Het was een oude auto zei hij en daar is niets recht. Nee me neus! Wij wilden een schadeformulier invullen maar daar had die meneer echt geen zin in. Dus wij hebben de politie laten komen. Toen de beste man dit hoorde nam hij direct een kauwgommetje en ging met de beveiligingsmannen staan kletsen. Onze franse taal is niet echt heel denderend en we hebben
Martijn gebeld. Die was gelukkig in de buurt en kwamen samen met Bas eraan lopen. Twee rechercheurs, nu kan het niet meer fout gaan. Axel en nog wat vrienden waren gekomen, waaronder eentje die vloeiend frans sprak, mooi! Na 1 uur wachten kwam de politie.De aanrijder werd apart genomen en deed zijn verhaal. Hij had verteld dat Rob had gereden, want hij zag Rob uitstappen met een biertje. En hij had ons niet gezien. Wij natuurlijk allemaal in de verdediging, want dat
was absoluut niet waar. Het werd steeds meer duidelijk dat dit vriendjespolitiek werd en Oliver zelf de schade moet gaan betalen. Maar na veel gezeur heeft de man een verklaring afgelegd dat het zijn schuld was en dat hij ons niet gezien had. Hij werd verblind door het licht, zei hij. Een blaastest daar wilde hij alleen aan meewerken als Rob ook zou blazen, want die reed volgens hem. Hier in Belgie zien ze een ongeluk niet samen met alcoholgebruik, heul apart! Maar goed de beste man was inmiddels vertrokken en Oliver had een schadeformulier met zijn verklaring en een kromme auto! We zijn met zijn allen weer weggelopen en op naar de paddock. Oliver en Quirine gingen rijdend en waren de eerste bocht nog niet door of ze werden in de bocht tegemoet gereden door diezelfde Mercedes! Wat een kleine wereld!Nog volop napratend over de hele gebeurtenis, en hoe en wat en spanning.....liepen we nog even over het pitterrein en hebben we nog een stuk race zitten kijken. Bij ons viel ook de moeheid in en hebben we besloten om naar de tent terug te gaan, want Frank lag immers nog steeds te slapen. Oeps vergeten wakker te maken. De herrie was minder bij de buren, sterker nog het was stil! Ik gooide ook de handdoek in de riem en ging lekker mijn slaapzakje in. De rest heeft nog lekker zitten nakletsen en dees of geen is nog even weer terug naar het circuit gegaan.

Zondag 12 oktober 2008
NIet is lekkerder dan wakker worden door de racegeluiden van de eendjes, en niet van de muziek van je buren. Wat bleek volgens Alfred, een van de jongens was in het vuur gevallen en opgehaald door de ambulance. Later teruggebracht en toen werd het allemaal wat stiller. Achja hoe noemen ze dat ook alweer, boontje komt om zijn loontje, of god straf onmiddellijk?? De mist was weer teruggekeerd op het terrein. Veel waren al wakker, al naar het circuit of rustig zijn of
haar spulletje aan het inpakken. Zo ook wij, eerst lekker ontbijten en rustig de boel inpakken. Met ingepakte auto nog even naar het circuit geweest. Onze favo's reden allemaal nog mee! Tuurlijk die zijn onverslaanbaar! 14:00 uur tijd om naar huis te gaan, het was immers nog 2,5 uur rijden. Onderweg zijn we nog even gestopt voor een broodje en wat te drinken. Inge en Jurgen's lapjeseend rookte verschrikkelijk. Ze deden de motorkap open en het was een groot oliebad geworden. Het roest daar voorlopig niet meer, zullen we maar zeggen. Even af laten koelen en daarna kijken hoe en wat. Ineens een
groene aca het terrein op, Rob en consorten kwamen eraan. Rob N. zijn gas bleef hangen, het veertje was gebroken, Michelle haar gas bleef ook hangen en Inge en Jurgen waren bezig met de olie. Kortom garage Stoeprand was geopend! Na 1 uur hebben we het opgegeven en besloten om maar gewoon te gaan rijden op hoop van zegen. Wel gezellig want we reden met 6 eendjes over de snelweg. na verloop van tijd ging iedereen zijn of haar afslag af en waren we weer thuis.

Helaas de laatste meeting voor ons dit jaar. Volgend jaar april is weer de eerste. Het wordt nu tijd voor euh hoe noemen ze dat ook alweer???? Ohja huishoudelijke taken, auto's onderhouden, afijn alle dingen die je de rest van het jaar niet hebt gedaan omdat we weg waren.

Frank sf & Eveline